پروژسترون

پروژسترون

هورمون پروژسترون از جنس کلسترول و متشکل از ۲۱ اتم کربن است. به دلیل ماهیت چربی دوست پروژسترون، این هورمون از غشای سلول عبور کرده و به گیرنده های خود واقع در سیتوپلاسم متصل شده، آنها را فعال می‌کند. سپس مجموعه‌ی پروژسترون و گیرنده‌اش، به هسته وارد می‌شوند، این مجموعه به DNA متصل شده و فرآیند رونویسی از ژن‌ها و پاسخ مناسب به هورمون را ایجاد می‌کنند.

دو تا عملکرد مهم هورمون پروژسترون در بدن ۱. مهمترین عملکرد پروژسترون، مربوط به حفظ بارداری از طریق آماده کردن و تکثیر بافت پوششی رحم (آندومتر)، کم کردن انقباضات لایه ماهیچه‌ای رحم (میومتر) برای لانه گزینی (مستقر شدن و کاشت تخمکی که توسط اسپرم بارور شده است)، مهار شیردهی در دوران بارداری می‌شود. یکی از وظایف مهم این هورمون طی بارداری، حفظ تون (انقباض) عروقِ میومتر در سطح پایین است. ۲. افت سطح پروژسترون طی چرخه قاعدگی، باعث افزایش تولید استروژن بی‌رویه و بدون وجود مانع، در رحم می‌شود که یک عامل خطر برای هیپرپلازی آندومتر است. هایپرپلازی اندومتر رحم عبارتست از افزایش تکثیر بی‌رویه‌ی سلول‌های پوششی رحم که در آینده ممکن است منجر به سرطان شود.

مواد‌ غذایی محرک تولید هورمون پروژسترون عبارتند از: • مواد غذایی حاوی مقادیر بالای فیبر مثل دانه‌ی کتان، جو دو سر و میوه‌ها مواد غذایی حاوی منیزیم مثل اسفناج و به طور کلی سبزیجات دارای برگ سبز، سیب‌زمینی، شکلات تلخ، غلات، دانه‌ها و آجیل (بادام، بادام هندی، بادام زمینی)، موز مواد غذایی حاوی ویتامین‌های گروه ب، مخصوصا ویتامین B6 مثل مرغ، تخم مرغ، ماهی، بوقلمون، دانه‌ آفتابگردان. مواد غذایی حاوی ویتامین C مثل مرکبات، کیوی، فلفل دلمه، کل بروکلی و گل کلم مواد غذایی حاوی سلنیم مثل کلم بروکلی، قارچ، سیر، جو دو سر ، مارچوبه، اسفناج و ماهی سالمون مواد غذایی حاوی L-آرژنین مثل عدس، ماهی سالمون، دانه کدو تنبل، گوشت قرمز